پس از اتمام نمایشگاه الکامپ 2008 و در طی تماسهایی که در خصوص غیبت ایزبان در این نمایشگاه با شرکت گرفته شد تصمیم گرفتم که خودم نکات منفی و مثبت نمایشگاه را در قالب مقاله ای و همچنین ویدئو کلیپی کوچک بیان کنم. ابتدا دلیل عدم حضور ایزبان در نمایشگاه دیر مطلع شدن از نمایشگاه و نرسیدن به آن بود چون باید در مهر اقدام میکردیم که متاسفانه نتوانسیتم به موقع خودمان را به نمایشگاه برسانیم. و انشاء الله در سال آینده با قدرت تمام در نمایشگاه الکامپ و دیگر نمایشگاه های مرتبط حضور خواهیم داشت و پذیرای دانشجویان عزیز و علاقه مند ایزبان خواهیم بود.
البته من خودم 3 روز متوالی در نمایشگاه حاضر شدم و به بررسی آن پرداختم. در این مقاله سعی میکنم نکات مثبت و منفی نمایشگاه را از نظر خودم بیان کنم.
البته من خودم 3 روز متوالی در نمایشگاه حاضر شدم و به بررسی آن پرداختم. در این مقاله سعی میکنم نکات مثبت و منفی نمایشگاه را از نظر خودم بیان کنم.
غرفه هایی که به ارائه خدمات سخت افزاری پرداخته بودند نسبت به سالهای گذشته پیشرفت نسباتا خوبی داشتند و من شاهد شرکتهایی بودم که سیستمهایی مانند سرورهای قدرتمند VoIP ارائه کرده بودند اما همچنان در ارائه زیرساختهای فناوری اطلاعات و ارتباطات در کشور شاهد چالشهای بزرگی هستیم که نمونه آشکار آن گران بودن و کم سرعت بودن اینترنت در ایران میباشد. متاسفانه در زمینه های فناوری اطلاعات و ارتباطات در مقایسه با کشور های منطقه (و نه در مقایسه با کشورهای توسعه یافته اروپایی و امریکا) مخابرات کشور بسیار ضعیف عمل میکند و خود بنده زمانی که با انجمن فناوری اطلاعات و ارتباطات همکاری میکردم شاهد این حقیقت بودم که هر هفته تعدادی از اساتید دانشگاه ها کنار هم جمع میشدند و جلسه ها و تصمیم گیری هایی انجام میشد که به هیچگاه به هدف نمیرسید و همیشه به صورت تئوری و طرح های در دست اقدام باقی میماند تا اینکه من همکاری خودم را با انجمن به طور کامل ترک کردم. شرکت های خصوصی تا حدی بهتر از سازمانهای دولتی در کشور در حال فعالیت میباشند که در اکثر مواقع با عدم حمایت دولتی در این زمینه مواجه میشوند.
آموزش زبان؟ یا کلاهبرداری حرفه ای؟
در غرفه هایی نمایشگاه ( که بیشتر مانند یک مرکز فروش بود تا معرفی خدمات!) شاهد حضور شرکتهایی بودم که ادعای ارائه خدمات آموزش از راه دور میکردند و با القابی عجیب و غریب و جدید و نو سعی داشتند تا افراد را به خرید از محصولات خود متمایل کنند. من تقریبا با اکثر آنها گفتگویی کوتاه داشتم, همگی آنها اقدام به ارائه بسته های نرم افزاری همراه با کتابهای خود آموز کرده بودند که در آنها عدم رابطه استاد و دانشجو کاملا محسوس بود. برخی از آنها هم به ارائه روشهای عجیبی که احتمالا در اینترنت و سایتهای مختلف تبلیغات آنها را به وفور مشاهده کرده اید پرداخته بودند, روشهایی مانند آموزش زبان در خواب! و ضمیر ناخودآگاه که هیچ کدام از آنها تاثیری بر یادگیری ندارد چراکه یادگیری یک فرایند خود آگاه میباشد که در هوشیاری کامل صورت میگیرد و بنده به عنوان مدیر عامل ایزبان که یکی از شرکتهای موفق در زمینه آموزش زبان میباشد رسما اعلام میکنم که این القاب و عناوین تنها واژگانی برای خالی کردن جیب افراد ساده لوح میباشد. یادگیری از طریق ضمیر ناخودآگاه تنها در بچه های زیر 9 سال که هنوز LAD(Language Acquisition Device) در مغزآنها فعال است امکان پذیر است و از آنجا که این قسمت از مغز که در نیمکره چپ مغز قرار دارد بعد از سن 9 سالگی کاملا از کار می افتد زبان دوم یا زبان بیگانه در بزرگسالان با کمک گرفتن از زبان مادری و با تمرین و ممارست و خودآگاهی کامل صورت میگیرد و اگر این شیوه های عجیب و غریب جواب میداد اکنون در بسیاری از کالج ها آموزش زبان بجای تدریس استاد از قرص های خواب و این CD ها استفاده میکردند!
برخی دیگر از شرکت های موجود در نمایشگاه ادعا میکردند که رابطه استاد و دانشجو از طریق تلفن امکان پذیر است. به این ترتیب که ابتدا دانشجو به استاد زنگ میزند و بعد تماس را قطع میکند تا پول تلفن برایش منظور نشود و بعد استاد با دانشجو تماس میگیرد و با او صحبت میکند و ایرادات دانشجو را میگیرد ولی باز اصل همان کتابها و سی دی های خود آموز است. البته من تاثیر این شیوه از آموزش را رد نمیکنم, به هر حال این شیوه از ارتباط هم بی تاثیر نیست و میتواند موثر باشد. ولی با نحوه تبلیغاتی که در این زمینه ها میشود تا مردم فکر کنند که این شیوه ها بهترین شیوه ها هستند مخالفم. در یکی از غرفه ها هم یکی آقایان شیک پوش یکی از آهنگهای الویس پرسلی را پخش کرده بود و کاتالوگهایی را بین بازدید کنندگان پخش میکرد که در آن تصاویر و زندگینامه الویس چاپ شده بود و این هم (آموزش زبان از طریق شهرت کسانی مثل الویس پریسلی!) نمونه دیگری از متد های جدید ارائه شده در نمایشگاه الکامپ امسال بود.
به نظر من در بحث آموزش زبان بهترین شیوه همان شیوه سنتی کلاس و استاد و دانشجو و گچ و تخته سیاه (یا وایت برد) میباشد که هم اکنون در اکثر کالجهای دنیا استفاده میشود و اگر شرکتی ادعا کرد که آموزش از راه دور انجام میدهد باید بتواند کلاس آنلاین را مطابق کلاس سنتی ارائه دهد, کلاسی که دانشجویان با هم در آن حضور یابند و با استاد خود و دیگر دانشجویان بتوانند صحبت کنند و استاد بتواند به دانشجویات تمرینهای مختلف بدهد و از آنها آزمون بگیرد و آنها را بکار بگیرد. اگر این شرایط در یک محیط مجازی فراهم شود آنگاه میتوان نام آن را آموزشگاه اینترنتی یا آموزشگاه مجازی نهاد.
